پنجشنبه ۰۸ اسفند ۱۳۹۸ - February 27 2020
کد خبر: ۱۰۷۲۲
تاریخ انتشار: ۳۰ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۲
صادق خرازی دیپلمات کهنه کار و باسابقه‌ای که مدتی است وارد کارزار سیاستمداری در اتمسفر جریان‌های سیاسی داخلی شده و علاوه بر واژگان دیپلماتیک، جریان‌های سیاسی داخلی نیز به ادبیات سیاسی‌اش اضافه شده‌است شنبه شب با حسین شریعتمداری در برنامه نگاه یک شبکه یک سیما، قرار بود مناظره کنند، اما مناظره‌شان تبدیل به مفاهمه شد، مفاهمه‌ای که در پایان آن تشخیص اینکه کدام‌شان حسین شریعتمداری است سخت شده بود.
اساسا سیاست داخلی در ایران آنچنان پیچیده و درهم تنیده بوده که ورود تازه واردهای سر‌شناس به این عرصه نیازمند دو ویژگی بارز است؛ اول روشن بودن تکلیف آن فرد با عقبه وجریان سیاسی‌اش، دوم؛ تعیین درست و منطقی جریان سیاسی مورد علاقه آن فرد با پیوندهای ذهنی و فکری خودش. دو ویژگی که آقا صادق تازه وارد ما به بازی‌های سیاست داخلی از آن بی‌بهره است و به همین سبب در کارزارهایی که باید خط کشی خود را رسما مشخص کند مجبور به استفاده از قلم‌هایی می‌شود که نامرئی می‌نویسند و دقیقا همین نقطه است که بازیگران عرصه سیاست را از یکدیگر متمایز می‌کند.

آن زمان که صادق خرازی به عنوان دیپلمات درمقابل علیرضا زاکانی نشست، شیوا سخن گفت و آنچنان مسلط به بندبند توافق هسته‌ای دفاع می‌کرد که گویی خود یکی ازاعضای تیم مذاکره کننده بوده است، چرا؟ چون هم به مسیری که در ادبیات گفتاری‌اش تعیین کرده بود اعتقاد داشت وهم تکلیف‌اش بامسیری که درآن گام نهاده ، مشخص بود اما آن هنگام که او در مقابل حسین شریعتمداری می‌نشیند مجبور می‌شود به حوزه‌هایی ورود کند که نیازمند بهره گیری از قلم نامرئی‌اش می‌شودودقیقا بازی سیاست ورزی به این نقطه که می‌رسدتفاوت‌ها و تشابه‌های آقا صادق و برادر حسین مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. 

حسین شریعتمداری با زیرکی مختص به خود، توانست زمین بازی مناظره را به گونه‌ای تعیین کند که آقا صادق نتواند پا به پای او بیاید چون هنوز تکلیف‌اش با اعتقادات‌اش و جریان سیاسی ذهنی‌اش مشخص نشده است. به همین خاطر شریعتمداری دست او را گرفته و به هرسو که می‌خواست با خود می‌برد و او تبدیل به دنباله رویی شده بود که هرچه تلاش می‌کرد تفاوت‌های خود را نمایان سازد موفق نمی‌شد و عملا میز مناظره تبدیل به میز مفاهمه شد، یک دورهمی شبانه در شبکه یک سیما. 

حسین شریعتمداری وقتی توانست گُل بزند که همه تحریم‌ها و قطعنامه‌های گذشته علیه جمهوری اسلامی ایران را به ماجرای سال ۸۸ گره زد و باید آقا صادق تصمیم می‌گرفت در این زمین بازی چگونه بازی کند. شریعتمداری گفت: «قطعنامه ۱۹۲۹ نیز اواخر خردادماه سال ۸۹ تصویب و در حمایت از فتنه‌گران صادر شد و خانم کلینتون نیز در پاسخ به روزنامه واشنگتن‌پست در آن زمان می‌گوید بالاخره باید تحریم‌ها به مردم فشار وارد کند و آنان نیز در ایران واکنش نشان دهند اما پرسش این است که چه کسانی از آمریکایی‌ها خواستند که فشار را علیه ایران بیشتر کنند؟ لدین از سیاستمداران آمریکایی اخیرا افشا کرد که در ایران به اوباما برای فشار بیشتر به ایرانی‌ها نامه نوشته‌اند؛ به گونه‌ای که یکی از آن‌ها درخواست می‌کند که خزانه‌داری آمریکا زمینه فشار و تحریم را فراهم کند.» او به گونه‌ای سخن می‌گفت که گویی همه مشکلات کشور در ۸ سال گذشته مربوط به نامه نگاری‌ها و تماس‌های تعدادی از ایرانیان خارج از کشور با مراکز قدرت در واشنگتن بوده است. خلاصه تحلیل او این بود: ما تحریم شدیم چون عده‌ای از ناراضیان انتخابات ۸۸ به آمریکایی‌ها گفتند از ما حمایت کنید علیه حکومت ایران! 

آقا صادق که در زمین طراحی شده شریعتمداری مجبور به بازی شد، گفت:... اینکه ما برای اثبات حرف خود به سراغ کسانی که فاسق هستند برویم و به عنوان یک استدلال از سخن آن‌ها استفاده کنیم، نقض غرض است و اخلاق صحیحی نیست که بگوییم فلان مقام آمریکایی که اصولا قبولش نداریم چنین مطلبی را بیان کرده است و ما به آن استدلال می‌کنیم. لدین و همفکران نئوکانت‌اش هم در پی براندازی جمهوری اسلامی هستند و برای آن‌ها فرقی بین اصلاح‌طلب و اصولگرا نیست اما اینکه از صحبت آن‌ها وام بگیریم شایسته نیست. 

این جملات تمام دفاع او از برجام بود. او در مسیری که شریعتمداری طراحی کرد گام نهاد و پاسخ‌هایی داد که باید با قلم نامرئی‌اش می‌نوشت، چه آن هنگام که درخصوص تحریم‌ها باید سخن می‌گفت و چه آن هنگام که باید درخصوص وضعیت «ماشه» اشاراتی درست می‌داشت، نداشت، نگفت که قطعنامه ۱۹۲۹ در پی عدم اجرای مفاد قطعنامه‌های ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۸۸۷ (۲۰۰۹) از سوی ایران صورت گرفت و ارتباط آن با تماس‌های چند ایرانی با واشنگتن فقط می‌تواند به عنوان مزاح مطرح شود.

آن هنگام آقای شریعتمداری سخن از بازگشت خودکار تحریم‌ها و وضعیت «ماشه» می‌گفت آقا صادق ما فراموش کرد تشریح کند که موضوع بازگشت‌پذیری برای هر دو طرف است. اگر طرف مقابل به تعهداتش عمل نکند بلافاصله ما به برنامه هسته‌ای خود برمی گردیم و این امکان برای طرف مقابل نیز وجود دارد در قطعنامه هم پیش بینی شده اگر نقضی هم از سوی ایران و هم کشورهای دیگر صورت گیرد می‌توانند مراجعه کنند، ضمن آنکه برای این کار هم حتی یک پروسه ۶۰ روزه در نظر گرفته شده است و این حق برای هر دو طرف بوده و هیچ ماشه‌ای بر سر ما قرار نگرفته است. 

به هرحال مناظره برجام در شبکه یک سیما به مفاهمه سیاسی تبدیل شد و آقا صادق ناخودآگاه در مسیر ترسیم شده برادر حسین گام برداشت تا مشخص شود حضور در سیاست داخلی با سیاست خارجی تفاوت‌های شگرفی دارد و ورود به این عرصه اعتقاد می‌خواهد و تعیین درست جریان سیاسی.
منبع: ایسنا
نام:
ایمیل:
* نظر: