سه‌شنبه ۲۶ شهريور ۱۳۹۸ - September 17 2019
گزارش امید هسته ای درباره ضرورت مسئولیت پذیری جمعی کشورهای تولید کننده نفت
کد خبر: ۱۴۴۷۰
تاریخ انتشار: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۶
انتشار اخبار شکست مذاکرات در نشست دوحه را اتفاقا می توان نقطه آغاز دیگری برای تولیدکنندگان نفت ارزیابی کرد. نقطه ای که با در نظر گرفتن ایران و سهم طبیعی اش از بازار نفت قطعاً اینده ای بهتر را برای کشورهای تولید کننده نفتی و حرکت بازار به سمت ثبات بیشتر رقم خواهد زد. کافی است عربستان و کشور های همراه با او مسئولیت پذیری باشند و الزمات واقعی بازار را بیشتر درککنند. این رخدادی است که انها یا به سرعت و صرافت و یا با پرداخت هزینه های بیشتر مجبور به درک آن خواهند شد.
امین قلعه ای: نشست شانزده کشور تولید کننده نفت در  دوحه قطر که به منظور مذاکره در مورد طرح موسوم به فریز نفتی برگزار شده بود، با شکست مواجه شد. وزیر انرژی روسیه در توضیح علت شکست مذاکرات  برای تثبیت قیمت نفت یا همان طرح فریز گفت: کشورهای حاشیه خلیج فارس بر خلاف قبل خواستارحضور تمام تولید کننندگان نفت در مذاکرات شدند. این  در حالی است که این کشورها پیشتر با توجه به شرایط خاص ایران پذیرفته بودند که این کشور در این طرح مستثنی باشد.

فریز نفتی عنوان طرحی است که بر مبنای آن قرار بود کشورهای تولید کننده عضو و غیر عضو اوپک  به منظور کنترل نوسانات بازار نفت، تولید نفت را  در حد ژانویه سال 2016 ثابت نگه دارند. با این همه اما کارشکنی کشورهای حاشیه خلیج فارس خصوصاً عربستان مانع از دست یابی به توافق شد.

بیژن زنگنه وزیر نفت جمهوری اسلامی ایران در اظهار نظری در این خصوص می گوید: «بعضی کشور های تولید کننده که از ابتدا با رفع تحریم علیه جمهوری اسلامی ایران مخالف بودند در مقطعی تلاش کردند با پایین آوردن قیمت نفت به ما فشار بیاورند. این عدم تعادل در بازارکه در نتیجه عرضه مازاد 2 میلیون بشکه ایجاد شد موجبات کاهش بهای  نفت را فراهم آورد. در حقیقت کاهش بهای نفت نتیجه اقدامات آنها بود.» زنگنه در ادامه با اشاره به تبلیغات رسانه ای علیه ایران در این خصوص گفت:« بعد از لغو تحریم ها آنها تصور می کردند که با جوسازی می توانند افکار عمومی را از این امر منحرف کنند که خود آنها عامل بی ثباتی در بازار نفت هستند.» وزیر نفت توقف تولید ایران در حد ژانویه 2006 را به مثابه باقی ماندن در شرایط تحریم برای ایران ارزیابی کرده و افزود:« در حالی ملت ایران با مقاومت خویش دوران تحریم های ظالمانه را پشت سر گداشته، امروز درخواست از ایران برای باقی نگه داشتن سقف تولیدش به دوران قبل از تحریم ها یک توقع نادرست است.»

این همه اما در حالی از سوی وزیر نفت بیان شد که او صراحتاً تلاش های صورت گرفته بدین منظور را یک شروع مناسب برای همکاری کشورهای تولید کننده نفت ارزیابی کرده  و می گوید:« ما از برگزاری چنین نشست هایی استقبال می کنیم و آن را فعالیتی درست به منظور تنظیم بازار ارزیابی می کنیم. این علی رغم آن است که ایران هیچ مسئولیتی در کاهش بهای نفت و بی ثباتی بازار نداشته است.»

آنچنان که از گفته های آقای وزیر مشخص است ایران در پی اعاده سهم از دست رفته خویش در بازار است. سهمی که به دنبال وضع تحریم های گسترده علیه کشورمان و بدنبال کاهش توان تولید تا پیش از تصویب و اجرایی شدن برجام از دست رفته بود.از این رو دیپلماسی  نفتی کشورمان امروزبر محور افزایش سهم ایران بر بازار و البته حمایت از اقدامات مرتبط با تامین ثبات آن متمرکز است.

 

بازگشت قدرتمندانه ایران به بازار نفت

 در این بین نکته جالب روند پرشتاب افزایش صادرات به بالاترین رقم در دوسال اخیر است.آنچنان که در تاریخ  دوازدهم فروردین امسال میزان تولید ایران به سه میلیون و دویست هزار بشکه رسید . از سوی دیگر اقداماتی همچون عقد قراردادهای نفتی و گازی میان ایران و شرکت های ایتالیایی به منظور فروش دستکم 160 هزار بشکه نفت در روز به شرکت انی و سارس ایتالیا را می توان خیز بلند ایران برای افزایش سطح تولید و صادرات نفت ارزیابی کرد.

واقعیت این است که دیپلماسی نفتی کشورمان امروز بر دوپایه  حمایت از تلاش ها برای ثبات بخشی به بازار نفت و تلاش برای افزایش سهم ایران در این بازار به میزان سال های قبل از تحریم استوار شده است. در این راستا باید گفت رقبای نفتی ایران که در مقاطعی از زمان با رفتار های هیجان زده خویش موجبات بی ثباتی در بازار نفت را فراهم آورده بودند، باید خود را برای پذیرش بازگشت قدرتمندانه کشورمان به بازار جهانی انرژی آماده کنند.

بازاری که به دلیل سیاسی کاری کشور های رقیب و استفاده از نفت به عنوان اهرم سیاسی، امروز رو به اضمحلال گذاشته و در صورت عدم پذیرش مسئولیت از سوی این دولت ها،این سیاست ها به مثابه تیری خواهد بود که پس از برخورد با دیوار به سمت خود آنها باز خواهد گشت. واقعیت این است که تلاش شتاب زده این کشورها به منظور آسیب رساندن به  اقتصاد ایران در فضای پسابرجام از طریق افزایش تولید  و صادرات نفت، به صورت واضح ناشی از یک خطا در محاسبات بود و آن اینکه  اقتصاد تازه از تحریم رهانده شده ایران در سال های تحریم از قدرت انطباق پذیری با شرایط بحرانی برخودار گشته و از استحکام لازم برای مقاومت در مقابل کاهش بهای نفت برخوردار شده بود و در حقیقت پای فشردن بر این استراتژی غلط  دیر یا زود عواقب بی ثباتی در بازار نفت را  متوجه اقتصاد های به شدت وابسته آنها به پول نفت، خواهد کرد.

انتشار اخبار شکست  مذاکرات در نشست دوحه را اتفاقا می توان  نقطه آغاز دیگری برای تولیدکنندگان  نفت  ارزیابی کرد. نقطه ای که با در نظر گرفتن ایران و سهم طبیعی اش از بازار نفت قطعاً اینده ای بهتر را برای کشورهای تولید کننده نفتی و حرکت بازار به سمت ثبات بیشتر رقم خواهد زد. کافی است عربستان و کشور های همراه با او  مسئولیت پذیری باشند و الزمات واقعی بازار  را بیشتر درک کنند. این رخدادی است که انها یا به سرعت و صرافت و یا با پرداخت هزینه های بیشتر مجبور به درک آن خواهند شد.
نام:
ایمیل:
* نظر: