جمعه ۲۶ مهر ۱۳۹۸ - October 18 2019
کارشناس مسائل هسته ای در گفت و گو با امید هسته ای:
کد خبر: ۱۵۱۰
تاریخ انتشار: ۰۷ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۹:۰۵
مذاکرات سال های اخیر به دوطرف کمک کرد در مسیر شناخت بهتر از همدیگر قرار گرفته و واقعیات و اشتراکات موجود بین خود را هم بررسی کنند، از این رو با توجه به دستاوردها و پیشرفت های فنی ایران و واقعیت های جهانی امکان دستیابی به تفاهم در حوزه هسته ای بوجود آمده است تا هم نیازها و حقوق ایران رعایت نشود و هم برخی بردبینی ها و ادعاها نسبت به ایران پاسخ بیابد.
مذاکره هیچگاه بدون پشتوانه به نتیجه نمی رسد و همواره در مذاکرات سیاسی مهمترین پشتوانه حمایت های مردمی بوده و هست اما در هنگامه مذاکرات علمی و صنایع پیشرفته ۀن هم صنعتی مانند صنعت هسته ای کشورمان، علاوه بر حمایت مردمی پشتوانه فنی شرط لازم موفقیت مذاکرات است.
طرف مذاکره کننده وقتی به لحاظ فنی شما را بسنجد و ببیند که زرورقی توخالی به او هدیه داده اید به راحتی از کنار شما می گذرد و شرایط سنگینی تحمیل می کند اما وقتی توان فنی را از نزدیک ملاحظه کند شرایط چیزی دیگر می شود.به همین رو به گفت وگو با اردشیر سنایی، استاد دانشگاه نشستیم تا از منظر یک استاد دانشگاه به چنین تحلیلی بنگریم، که متن آن را در ذیل می خوانید: 

اردشیر سنایی، استاد دانشگاه درخصوص نقش پیشرفت های هسته ای ایران در روند مذاکرات هسته ای با 1+5 گفت: «در مذاکرات دیپلماتیک داشتن پشتوانه های قوی و اصطلاحا کارت های برنده در دادن حداقل امتیازات و گرفتن حداکثر امتیازات بسیار مهم است.در خصوص مذاکرات اخیر که به تفاهم ژنو منتهی شد نیز فاکتورهای مختلف قابل ارزیابی است که یکی از آنها توان تکنولوژیکی هسته ای ایران است.»
 این کارشناس مسائل هسته ای در گفت و گو با پایگاه خبری امید هسته ای آینده دست یابی ایران به انرژی هسته ای را به نوع استراتژی و دیپلماسی هسته ای گره می زند و می افزاید: «اگر ایران بتواند با اعتمادسازی و شفاف سازی و تعامل با نظام بین الملل سیاست خارجی مثبت و سازنده ای را در پیش بگیرد در صورتی که اتفاق غیرمترقبه ای رخ ندهد قادر خواهد بود به انرژی صلح آمیز هسته ای دست یافته و به صورت مستمر از آن بهره مند باشد.»
وی در پاسخ به این سوال که به لحاظ فنی برخی ها معتقدندغنی سازی20 درصد نیاز امروز کشور نیست و اینکه تا چه زمانی ما نیاز به این 20 درصد نداریم؟، به اصل اعتماد در سیاست خارجی اشاره کرد و تاکید کرد: «به نظر من اصل قضیه آن است که ایران در جامعه بین الملل بعنوان یک دولت معتمد پذیرفته شود.در آن صورت ایران قادر خواهد بود نیازهای تکنولوژیکی اش را در همه زمینه ها و از جمله در انرژی هسته ای تامین نماید.به هرحال به لحاظ فنی مادامی که ایران فاقد نیروگاه هسته ای فعال می باشد چندان نیازی به اورانیوم غنی شده20 درصد ندارد.»
سنایی می گوید که در یک مذاکره دیپلماتیک قاعده آن است که باید امتیاز بدهی تا بتوانی امتیازی بگیری و می افزاید:«امکان اینکه یک طرف تمامی امتیازها را به دست آورده و طرف مقابل امتیازی به دست نیاورد فرایند مذاکره را به شکست می رساند.ایران در طول10 سال گذشته فرصت های مختلفی را برای حل و فصل پرونده هسته ای خود با غرب سپری کرد و در این مقطع با لحاظ جمیع جهات به نظر می رسد دستاوردهای دیپلماتیک ایران به نسبت شرایطش مطلوب می باشد.به سخن دیگر می توان گفت در این شرایط نهایت دستاوردهای ایران همین مواردی است که به دست آمده است.لذا حتی عدم تزریق گاز به سانتریفیوژها در مقابل تامین منافع ملی کشور خیلی مهم نیست.»
سنایی در پایان مهمترین دلیل تلاش غرب برای جلوگیری از پیشرفت ایران در دانش هسته ای را خصومت بین ایران و آمریکا دانست و افزود:«بین ایران و ایالات متحده از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی به دلایل مختلفی خصومتی خاص پیش آمده است. از جمله ماهیت انقلاب اسلامی ایران که هنجارهای موجود در نظام بین الملل را به زیر سئوال می کشید، تجدید نظر طلبی ایران در منطقه و نظام بین الملل، تقابل ایدئولوژیکی ایران با ایالات متحده، ماهیت ضد اسراییلی ایران، حمایت ایران از جنبش های آزادی بخش بویژه در منطقه خاورمیانه و ... است. به دلایل اشاره شده نوعی درگیری و دشمنی با ایران عملا باعث شد که در پروژه های مختلف، ایران همواره با کارشکنی غرب و آمریکا و اسراییل روبرو باشد. برنامه هسته ای ایران نیز در همین راستا قابل ارزیابی است.»
وی افزود:«مذاکرات سال های اخیر به دوطرف کمک کرد در مسیر شناخت بهتر از همدیگر قرار گرفته و واقعیات و اشتراکات موجود بین خود را هم بررسی کنند، از این رو با توجه به دستاوردها و پیشرفت های فنی ایران و واقعیت های جهانی امکان دستیابی به تفاهم در حوزه هسته ای بوجود آمده است تا هم نیازها و حقوق ایران رعایت نشود و هم برخی بردبینی ها و ادعاها نسبت به ایران پاسخ بیابد.»

نام:
ایمیل:
* نظر: