چهارشنبه ۱۸ تير ۱۳۹۹ - July 08 2020
بسترهای مشترک همکاری روابط تهران و پاریس در گفت وگوی «امید ملی ایرانیان» با «علی اکبر فرازی»؛
کد خبر: ۲۳۷۸۰
تاریخ انتشار: ۱۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۹
آینده روابط فرانسه و ایران وابسته به نگاه فرانسوی‌ها به مسائل پیرامون خود است. اگر آقای اولاند و حزبش صرفاً به بحث‌های تجاری و اقتصادی نگاه کنند طبیعتاً روابط در همان حیطه تجاری باقی خواهد ماند. اما اگر آقای اولاند و حزب وی بخواهند نگاه استراتژیکی به ایران داشته باشند با همکاری ایران می‌توانند بر بسیاری از مسائل فائق آیند و این باعث می‌شود که انتخابات آینده فرانسه تحت تأثیر دستاوردهای مثبت حزب حاکم قرار بگیرد و مانع آن شود که احزاب تندرو (که ممکن است خیلی به منافع فرانسه در خاورمیانه توجه نکنند) سر کار بیایند.
سفر ژان مارک اِرو، وزیر امور خارجه فرانسه به کشورمان در رأس یک هیأت عالی رتبه سیاسی به همراه نمایندگان شرکت های اقتصادی فرانسه عصردیروز انجام شد. جمهوری اسلامی ایران و فرانسه امروز  نشست مشترک اقتصادی و تجاری دو کشور را افتتاح خواهند کرد. گفت وگو با علی اکبر فرازی مدیرکل پیشین وزارت خارجه به بررسی بیشتر روابط ایران و فرانسه بعد از برجام پرداخته است.

به نظر شمابعد از برجام فرانسه چه نگاهی به ایران داشته و روابط ایران و فرانسه چه سیری دارد؟
روابط ایران و فرانسه یکی از قدیمی‌ترین روابطی است که ایران با کشورهای اروپایی داشته و سابقه‌اش به دوران قاجار باز می‌گردد؛ البته روابط  بیشترسیاسی بوده است. البته در دوران قبل از انقلاب و در زمان پهلوی دوم رابطه دو کشوربه همکاری‌های اقتصادی و تکنولوژیکی نیز تبدیل شد. با پیروزی انقلاب اسلامی مدتی این روابط دچار نوسان شد. اما به تدریج جایگاه خود را به دست آورد. هیچ وقت روابط دو کشور به تیرگی کامل گرایش پیدا نکرد. در این بین بعد از برجام هیئت‌های مختلف سیاسی و اقتصادی از فرانسه به ایران آمده و یا از ایران به فرانسه رفته‌اند. چنانچه دومین هیئت بزرگ فرانسوی که بعد از برجام به ایران آمد حدوداً هشتاد نفره بوده و هدف اصلی آن برگزاری کمیسیون مشترک بین دو کشور است. در واقع هیئت قبلی مقدماتی را آماده کردند و مذاکرات بسیار خوبی با شرکت‌ها و همتایان ایرانی خود داشته و بسیاری از مذاکرات  بعد از برجامنیز  به عقد موافقت‌نامه و حتی قرارداد دو جانبه منتهی شده است.

در حوزه‌های اقتصادی چه بسترهای مشترکی برای همکاری وجود دارد؟
بعد از برجام  در سفرهای وزرای خارجه دو کشور و همچنین با سفر آقای روحانی در بهمن ماه سال گذشته، در مجموع  ۳۵ سند امضا شد. واقعیت این است که دو کشور در همه‌ی مسائل بین‌المللی جای کار برایشان متصور است. اکنون نیز  در زمینه‌ی اقتصادی حوزه‌هایی مثل کشاورزی، انرژی، نیروگاه‌ها، توسعه فرودگاه‌ها، حمل و نقل و حتی محیط زیست و صنعت، هر دو طرف فرصت همکاری دارند. اخیرا یک فروند هواپیمای ایرباس تحویل داده شد و به زودی  یک فروند دیگر نیز در راه است. برای نخستین بار دو کشور به بحث تولید مشترک پژو و سیتروئن و ایران خودرو رسیدند و اولین محصول مشترکشان  تا پایان سال جاری به بازار عرضه می شود.این تولید تکنولوژی مشترک بین دو کشور است. چنانچه پیش‌بینی شده حجم روابط دو کشور (اگر چه حجم بالایی نیست) به تدریج افزایش یابد و امسال به حدود دو میلیارد یورو هم برسد. اگر چه این عدد هم عدد خیلی بالایی برای دو طرف نیست، اما به نظر می‌رسد دو طرف عزمشان را جزم کرده‌اند که به سمت افزایش مناسبات در زمینه‌های سیاسی و اقتصادی بروند.

در حوزه‌های سیاسی چه بسترهای مشترکی برای همکاری وجود دارد؟
 فرانسویان قبل از آن که به ایران به عنوان یک بازار و خریدار صرف کالا نگاه کنند بهتر است با نگاه استراتژیک به منطقه  ایران را به عنوان یک شریک قدرتمند منطقه‌ای خود ببینند و در این صورت در تمام مناطق خاورمیانه و آفریقا  دو کشور زمینه برای همکاری‌های مشترک خواهند داشت. منوط به این که فرانسه نقش مستقلی را که در مسائل جهانی قبلاً ایفا می‌کرده بازیابی کند.  اشاره شود دوره‌ی اتحادهای ساختگی پس از جنگ سرد به پایان رسیده و با روی کار آمدن ترامپ در آمریکا لازم است کشورهای اروپایی هم به فکر متحدین جدید خود در مناطق مختلف باشند، استراتژی میان‌مدت و دراز مدتی برای توسعه مناسبات با کشورهای منطقه داشته باشند. در این میان ایران می‌تواند بهترین شریک برای فرانسه هم در زمینه تجارت و اقتصاد و هم در زمینه مسایلی امنیتی و منطقه‌ای باشد؛ به شرط‌ آن که دولتمردان فرانسه نگاه خود را از نگاه صرف تجاری به نگاه سیاسی و امنیتی تغییر دهند. فرانسوی‌ها  به ایران نیاز دارند و ایرانی‌ها نیز می‌توانند به حل مسأیل منطقه از جمله سوریه کمک کنند و به نظر می‌رسد که این می‌تواند به نفع هر دو کشور باشد.

در حوزه بحران‌های منطقه به ویژه در بحث مبارزه با تروریسم چه بسترهای مشترکی دیگری  وجود دارد؟
اکنون نیاز است هر دو کشور همکاری‌های مشترکی در زمینه مبارزه با تروریسم داشته باشند و همچنین با توجه به این که فرانسه حضور قوی و درازمدتی در آفریقا داشته، می‌تواند همکاری‌های مشترکی با ایران در آفریقا داشته شد. از طرفی یکی از مسائلی که فرانسه با آن روبرو است روابط و حضور در کشورهای خاورمیانه و مخصوصاً مسأله سوریه است. همچنین هم ایران و هم فرانسه قربانیان تروریسم هستند. ایران اولین قربانی تروریسم در منطقه بوده است و فرانسه هم چند بار طعم تلخ حرکت‌های تروریستی را در خاک خود چشیده است. بنابراین لازم است با سرمنشأ تروریسم مبارزه شود. ایران و فرانسه برای مبارزه با سرمنشأ تروریسم می توانند همکاری‌های استراتژیک و عمیقی داشته باشند. زیرا ایران منطقه را به خوبی می‌شناسد. همان ‌قدر که ایران در عراق و سوریه در مقابل تروریسم ایستاده است  این خود کمک به اروپایی‌ها و مشخصاً فرانسه نیز قلمداد می‌شود. مهم است که فرانسوی‌ها این مهم را درک و در صحنه‌های بین‌المللی با ایران همکاری‌های بیشتری داشته باشند.

آینده روابط ایران و فرانسه چگونه  و به چه عواملی وابسته است؟
آینده روابط فرانسه و ایران وابسته به نگاه فرانسوی‌ها به مسائل پیرامون خود  است. اگر آقای اولاند و حزبش صرفاً به بحث‌های تجاری و اقتصادی نگاه کنند طبیعتاً روابط در همان حیطه تجاری باقی خواهد ماند. اما اگر آقای اولاند و حزب وی بخواهند نگاه استراتژیکی به ایران داشته باشند با همکاری ایران می‌توانند بر بسیاری از مسائل فائق آیند و این باعث می‌شود که انتخابات آینده فرانسه تحت تأثیر دستاوردهای مثبت حزب حاکم قرار بگیرد و مانع آن شود که احزاب تندرو (که ممکن است خیلی به منافع فرانسه در خاورمیانه توجه نکنند) سر کار بیایند.لذا آینده روابط ایران و فرانسه به نظر من حول محور خاور میانه و حفظ آرامش در خاورمیانه می‌چرخد و دو کشور می‌توانند همکاری‌های استراتژیکی در این منطقه داشته باشند.

 به باور شما چه عواملی می‌تواند روابط ایران و فرانسه را گسترش بدهد؟
خیلی عوامل در این حوزه نقش دارد. اول تصحیح نگاه دو طرف به یکدیگر؛ همچنین فرانسه باید نقش مثبت‌تری در حفظ برجام ایفا کنند. اکنون اگر برجام تهدید شود، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی باید اقداماتی کنند که برجام را زنده نگه دارند تا به سود روابط دو کشور  باشد. در واقع حفظ برجام و دفاع از دستاوردهای برجام مهم است. دیگر این که ایران می‌تواند هم برای فرانسه هم برای دیگر کشورهای اروپایی شریک مطمئنی باشد؛ دو کشور باید مراقب باشند که این همکاری‌ها از سوی کشورهای دیگر و کشورهای فرامنطقه‌ای مورد تهدید قرار نگیرد. بنابراین  نخست تحکیم برجام  و دوم تحکیم مناسبات در سایه برجام و و رفع موانع بیمه‌ای و بانکی و سوم نگاه دو طرف به یکدیگر به عنوان شریک میان مدت و بلند مدت می‌تواند روابط ایران و فرانسه را گسترش بدهد.


نام:
ایمیل:
* نظر: