جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷ - October 19 2018
کد خبر: ۳۲۸۴۱
تاریخ انتشار: ۱۸ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۰
مجری محترم صدا و سیما می‌پرسد آیا نمی‌شد برجام بهتر از این نوشته شود تا از بهانه‌گیری‌های آمریکایی‌ها جلوگیری شود؟ دوستانی که این پرسش را مطرح می‌کنند باید به این نکتهٔ مهم توجه داشته باشند که دولت ترامپ برای بهانه‌تراشی‌هایش علیه ایران تا بحال نتوانسته حتی به یک بند از برجام استناد کند.

 به همین خاطر، آقای ترامپ در سخنرانی معروف‌اش در ماه اکتبر مجبور شد - به جای استناد به متن  برجام- به موضوعاتی از قبیل اشغال سفارت آمریکا در چهال سال قبل، فعالیت‌های منتسب به ایران در اقصی نقاط دنیا و رفتار کُلی ایران متوسل شود تا ایران را تحت فشار قرار دهد.
 خانم نیکی هیلی هم هرگز نتوانسته حتی یک بند از برجام را مستمسکِ بهانه‌تراشی‌هایش قرار دهد. 
تمام لابی‌ها و اتاق فکرهای صهیونیستی در واشنگتن نیز - علیرغم تمام دقت و توان کارشناسی و وقتی که روی موضوع صرف می‌کنند - تا بحال هیچ نکتهٔ حقوقی قابل ملاحظه‌ای علیه ایران از متن برجام استخراج نکرده‌اند. 
این در حالی است که مثلاً در مورد عراق، دولت بوش به راحتی به بند‌هایی از قطعنامه‌های شورای امنیت برای بهانه‌تراشی و سپس حملهٔ نظامی استناد کرد و نظریه‌پردازان و حقوقدان‌های آن‌ها - مانند قاضی معروف انگلیسی، کریستوفر گرین‌وود - به آسانی این قطعنامه‌ها را تفسیر به مطلوب کردند. 
اما در مورد برجام چنین نیست. حتی لحن و جمله‌بندی برخی مفاد قطعنامهٔ ۲۲۳۱ هم با فشارهای دیپلماتیک ایران چنان نوشته شد که هرگز دولت آمریکا نتواند به آن برای بهانه‌تراشی‌های حقوقی استناد کند. شکست‌های پی‌درپی خانم هیلی در شورای امنیت در برابر ایران هم موید این ادعاست. 
در نتیجه، اینکه آیا می‌شد برجام بهتر نوشته شود یا خیر، دست‌کم  از نظر یک حقوقدان، پاسخ‌اش این است که ناتوانی آمریکا در استناد به متن این سند برای تشدید فشار به ایران نشان می‌دهد که برجام به اندازه کافی خوب نوشته شده است. 
در واقع، برای همین کیفیت خوب متن است که دولت ترامپ مجبور است به بهانه‌های «فرامتنی» یا فرابرجامی‌ برای اِعمال فشار به ایران رو بیاورد.
نام:
ایمیل:
* نظر: