چهارشنبه ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۰ - April 21 2021
کد خبر: ۵۸۷۱
تاریخ انتشار: ۰۴ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۹
حسین موسویان از اعضای سابق تیم مذاکرات هسته ای ایران، گفت: مذاکرات هسته ای با ایرانی که سال ها از حقوق خود در چارچوب معاهده منع اشاعه هسته ای دفاع کرد و با شفاف سازی بی سابقه پایبندی خود را به این معاهده نشان داد، وارد مرحله ای حساس شده است.
موسویان در مقاله ای در پایگاه خبری المانیتور، با اشاره به سفر روز یکشنبه محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه و علی اکبر صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی ایران به ژنو برای دیدار دو جانبه با جان کری وزیر خارجه و ارنست مونیز وزیر انرژی آمریکا و همراهی حسین فریدون برادر رئیس جمهوری ایران با تیم مذاکره ایران در این سفر نوشت: این عالی ترین سطح مذاکرات بین ایران و آمریکا پس از انقلاب سال 1979 است. مذاکرات هسته ای بین ایران و قدرت های جهانی در حساس ترین مقطع و مرحله نهایی خود قرار دارد و شانس دستیابی به توافق نهایی احتمالا بیش از 50 درصد است. 

وی افزود: بتازگی هنری کیسینجر وزیر امور خارجه پیشین آمریکا که اطلاعاتش در زمینه مسایل امنیت ملی از دید محافل خاص در واشنگتن، فوق العاده و عالی به نظر می آید، درصدد انتقاد نابجا از تلاش ها در زمینه مذاکره درباره یک راه حل مسالمت آمیز برای مناقشه هسته ای ایران برآمد و گفت، این رویکرد(تلاش های دیپلماتیک) باعث حرکت به سوی جلوگیری از اشاعه هسته ای به سمت مدیریت آن خواهد شد. اگر سایر کشورهای منطقه به این نتیجه برسند که آمریکا با توسعه توانمندی غنی سازی که حدود یک سال با سلاح هسته ای فاصله دارد، موافقت کرده و آنگاه آنها نیز بر داشتن چنین توانمندی تاکید کنند، جهانی را پیش رو خواهیم داشت که همه کشورها به نقطه شروع بسیار نزدیک خواهند شد. 

به گفته موسویان، اظهارات کسینجر بازتاب درکی ضعیف از وضعیت فعلی مذاکرات هسته ای، تاریخ برنامه هسته ای ایران و نیز واقعیات نظام جاری بین المللی در رابطه با منع اشاع هسته ای است. 

کلید درک مساله اشاعه هسته ای، داشتن درکی ثابت و قاطع از معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای(ان پی تی) است که هدفش کاهش گسترش تسلیحات و فن آوری تسلیحات هسته ای و نیز خلع سلاح هسته ای قدرت های دارای تسلیحات هسته ای است. 

موسویان با بیان این نکته که در طول سال های گذشته، بسیاری از کشورهای امضا کننده 'ان پی تی' عملا تعهدات به عهده گرفته طبق این معاهده را زیر پا گذاشتند، نوشت: دستکم پنج کشور- برزیل، آرژانتین، مصر، کره جنوبی و تایوان، بدون اطلاع دادن به آژانس بین المللی انرژی اتمی مبادرت به اقداماتی در زمینه برنامه های هسته ای محرمانه کردند. کشورهای دارنده تسلیحات هسته ای نیز اغلب تعهدات خود را در زمینه انهدام تسلیحات هسته ای نادیده گرفتند و در بسیاری از موارد عملا به ارتقا و افزایش تعداد کلاهک های هسته ای شان پرداختند. در رابطه با ایران نیز به احتمال قوی، استاندارد دوگانه معناداری وجود دارد. 

وی افزود: به احتمال زیاد کیسینجر می داند که در حال حاضر چند کشور غیرهسته ای از جمله ژاپن، برزیل، آرژانتین، آفریقای جنوبی، آلمان و هلند، از توانمندی غنی سازی برخودارند. هیچ گاه از این کشورها به عنوان اشاعه دهندگان هسته ای یاد نشده است. از چند دهه پیش، موضع غرب در قبال برنامه هسته ای ایران این است که این کشور نباید هیچ نوع برنامه هسته ای داشته باشد. به ویژه، آمریکا سال ها با اعلام این که هیچگونه تاسیسات انرژی هسته ای نمی تواند در ایران وجود داشته باشد، ایران نمی تواند به بازار بین المللی سوخت دسترسی داشته باشد و به خاطر دستیابی به هرگونه فن آوری هسته ای تحریم می شود، درصدد محروم کردن ایران از استفاده از حقوقی بود که طبق معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای برخوردار است. از ایران انتظار می رفت بدون برخورداری از هیچ یک از حقوق تعیین شده در معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای، به همه تعهدات خود در چارچوب این معاهده پایبند باشد. 

پس از آنکه در سال 2002 معلوم شد ایران مبادرت به طراحی و تولید برنامه غنی سازی هسته ای کرده- که دقیقا در چارچوب معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای بود- و وضعیت بر خلاف آنچه تصور می شد، از آب درآمد، موضع سرکشانه و متمردانه غرب از حقوق بین الملل، در قبال این برنامه که از نگاه ایران غیرهسته ای است، تغییر کرد. برنامه هسته ای ایران و هرگونه توافق هسته ای احتمالی با این کشور، روایتی درباره برخی از انواع اشاعه های بی سابقه مجاز نیست، بلکه روایت کشوری است که قاطعانه از حقوق خود در چارچوب معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای دفاع می کند و درواقع برای تحقق این حقوق، فراتر از این حقوق هم عمل می کند. 

به نوشته موسویان، برخلاف آنچه کیسینجر ممکن است دوست داشته باشد دیگران باور کنند، توافق هسته ای که درباره آن گفت وگو می شود، باردیگر تصدیق خواهد کرد که ایران با اجازه دادن به بازرسی های سرزده و شفاف سازی درباره برنامه هسته ای اش، به معاهده منع اشاعه تسلیحات هسته ای پایبند و متعهد است. قدرت های جهانی مذاکره کننده با ایران اکنون متقاعده شده اند تهران حتی فراتر از تعهدات به عهده گرفته در چارچوب این معاهده عمل کرده است. این رویکرد، بدون آنکه به امنیت بین المللی لطمه بزند یا استانداردهای جدید بنا نهد، تضمین می کند ایران به یک اشاعه دهنده هسته ای تبدیل نخواهد شد. 

موسویان با اشاره به سخنانی که کیسینجر در سپتامبر 2014 و در پی ایفای نقش موثر و مثبت ایران در حمایت از برکناری نوری المالکی نخست وزیر سابق عراق و جلوگیری از کشتار گروه خلافت اسلامی(داعش) در عراق ایراد و از ایران به عنوان مشکلی بزرگتر از داعش برای آمریکا یاد کرد، می نویسد: کیسینجر خودش نشان داد که در تحلیل مسایل ایران چندان زیرک نیست.

این حرف ها، یاوه سرایی است. کیسینجر به عنوان مورخ و دانش آموخته هاروارد باید بهتر از این به مسایل وقوف داشته باشد. وی زمانی گفته بود، آمریکا در قیاس با سایر دوستانش، با جمهوری اسلامی منافع مشترک بیشتری دارد. 

جان لیمبرت معاون سابق بخش ایران در وزارت خارجه آمریکا در واکنش به سخنان کیسینجر گفت، این دیدگاه بسیار مناسب تر از جار و جنجال راه انداختن درباره تهدید فرضی یک امپراتوری جدید فارس و یک منطقه (هلال شیعی) است. 

موسویان در بخش پایانی این مقاله نوشت: به نظر می رسد کیسینجر در استدلالهایش علیه توافق هسته ای با ایران تلاش می کند تا منازعه ای گسترده بر سر داشتن چرخه سوخت هسته ای ایجاد کند. استدلال برای محروم کردن ایران از غنی سازی 5 درصدی به اسم تاثیر منفی آن بر اشاعه تسلیحات هسته ای، این تصور را ایجاد می کند که این استدلال، حقه و نیرنگی برای حفظ کارتلی کوچک از تولید کنندگان سوخت هسته ای و محروم کردن اکثریت کشورهای جهان از این توانمندی است. باید گفت، اگر قضیه اینگونه باشد، این به منزله نقض حقوق بین الملل و سیاستی ناپایدار در جهانی است که به طور روزافزونی چند قطبی می شود. شاید به همین دلیل باشد که چند تن از متحدان آمریکا مانند برزیل و ترکیه و نیز 120 کشور عضو جنبش عدم تعهد، در بحرانی که بر سر برنامه هسته ای ایران ایجاد شده است، صراحتا از ایران حمایت کردند. 
نام:
ایمیل:
* نظر: