پنجشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۸ - November 14 2019
نقش رقابت های رسانه ای در مذاکرات هسته ای؛
کد خبر: ۸۷۸۱
تاریخ انتشار: ۱۳ تير ۱۳۹۴ - ۰۲:۴۲
ناظران رسانه ای در وین معتقدند با توجه به اینکه گستردگی و اثرگذاری رسانه های آمریکایی بیشتر است اما رسانه های ایرانی صرفا نظاره گر نبودند و نقش فعالانه ای در رسانه ها و حتی شبکه های اجتماعی همچون توییتر و اینستاگرام ایفا کردند و به نظر می رسد این روزها مهمتر از دوران «توافق» دوران «پس از توافق» است که اهمیت آن کم تر از این دوسال نیست، فلذا بازی برد- برد را فقط دیپلمات ها تعریف نمی کنند.
حسن محمدی:نقش رسانه ها در مذاکرات مهم بین المللی صرفا انتقال پیام نیست و این مهم در طول دوسال اخیر در مذاکرات هسته ای ایران با شش قدرت جهانی مشخصا و به عینه اثبات شده است. علاوه بر نقش فعالانه خبرنگاران، تصویربردارن و عکاسان خبری،حضور موثر تحلیلگران و مفسران رسانه ها هم بر فضای رقابتی میان رسانه ها اثرگذار بود هم اینکه برای دیپلمات های مذاکره کننده کار را سخت تر کرد.

تحلیلگران و مفسران از مقابل هتل کوبورگ به صورت عینی شاهد رفت و آمدهای دیپلمات ها هستند، تحلیلِ گفتار، نحوه گفتار،زبان بدن و ... از مهمترین ویژگی هایی است که تحلیلگران با نگاه به آن و قرار دادن آن در کنار همدیگر تحلیل های خود را با اخباری که از منابع مطلع خود به دست می آورند همراه می کنند.

در این فضای رقابتی تیم رسانه ای ایران و ایالات متحده آمریکا بیش از پیش در مسیر رقابت با یکدیگر قرار داشتند و دیپلمات های ایران و آمریکا با نشست هایی تحت عنوان Briefing که در راستای آگاه سازی خبرنگاران و تحلیلگران حرفه ای شان صورت می دهند تا با ابزار رسانه طرف مقابل را تحت فشار بگذارند و در این مسیر سعی در بازی در زمین رقابت رسانه ای یکدیگر داشته و دارند.

درحالی که رسانه های طرف مقابل موثرتر، بین المللی تر و از گستردگی بیشتر برخوردار اند اما بازی خوانی و بازی سازی دیپلمات های ایران به ویژه دیپلمات های ارشد، توانست در برخی مواقع بر تحلیل های تحلیلگران طرف مقابل و جهت دهی به آنها تاثیر بگذارد، گاهی اوقات با بهره گیری از زبان بدن Body Language نقش موثر رسانه ای نیز ایفا می کردند.

با بررسی رسانه های غربی مشخص می شود بیشترین اخبار مذاکرات هسته ای ایران و گروه 1+5 مربوط به رسانه های آمریکایی است ، پس از آن در کمال ناباوری رسانه های ایتالیایی تمرکز بیشتری بر اخبار و رویدادهای وین داشتند با اینکه ایتالیا نقشی در مذاکرات به طور مستقیم ندارد اما به نظر می رسد به دلیل اینکه هم روابط تجاری دیرینه با جمهوری اسلامی ایران دارد در انتظار توافق و رفع تحریم ها برای افزایش فعالیت های اقتصادی اش است و هم اینکه وزیر امور خارجه  سابق این کشور یعنی فدریکا موگرینی به عنوان رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا نقش مهمی در هماهنگی طرفین مذاکره کننده هسته ای ایفا می کند.

نکته مهم این هست که بی بی سی انگلیسی تقریبا مهم ترین رسانه انگلیسی است که مذاکرات را پوشش می دهد درحالی که روزنامه هایی مانند گاردین و آبزرور برخوردی معمولی در پوشش و تحلیل مذاکرات وین را در دستور کار خود قرار داده اند، گویا که برای انگلیس توافق یا عدم توافق تفاوت چندانی ندارد.

با بررسی های انجام شده مشخص می شود ایالات متحده آمریکا در یک ماه گذشته مثلا با رسانه ای همچون نیویورک تایمز تقریبا هر روز بدون استثنا در مورد مذاکرات هسته ای به تحلیل پرداخته است و حتی از هم اکنون برای دوران پس از مذاکرات نیز برنامه ریزی کرده است و این برنامه ریزی ها در مقالات و تحلیل های آنها کاملا به چشم می آید.

وال استریت ژورنال با نگاه های اقتصادی به تحلیل آنچه در وین می گذرد پرداخته است اما در مقابل شبکه تلویزیونی سی ان ان وابسته به دموکرات های آمریکا، به غیر از خبرهای فوری و گزارش های معمولی روزانه عملکرد خاصی انجام نداده اند اما از سوی دیگر شبکه فاکس نیوز که سیاست های جمهوری خواهان آمریکا را پیگیری می کند علاوه بر اطلاع رسانی فعالیت های تحلیلی بر روی روند مذاکرات وین نیز داشته است.

ناظران رسانه ای در وین معتقدند با توجه به اینکه گستردگی و اثرگذاری رسانه های آمریکایی بیشتر است اما رسانه های ایرانی صرفا نظاره گر نبودند و نقش فعالانه ای در رسانه ها و حتی شبکه های اجتماعی همچون توییتر و اینستاگرام ایفا کردند و به نظر می رسد این روزها مهمتر از دوران «توافق» دوران «پس از توافق» است که اهمیت آن کم تر از این دوسال نیست، فلذا بازی برد- برد را فقط دیپلمات ها تعریف نمی کنند.
نام:
ایمیل:
* نظر: